کیفر نزدیکی با چهارپایان‏

مسئلۀ 3594:اگر کسی با یکی از چهارپایان نزدیکی کند، عمل حرامی را انجام داده و با دستور حاکم شرع جامع شرایط تعزیر می‏شود و در بعضی از روایات که حدیث اسحق بن عمّار از آنهاست، آمده که او را بیست و پنج تازیانه بزنند و اظهر آنست که مقدار تعزیر موکول به نظر حاکم شرع است و حکم خود حیوان موطوء (که با آن نزدیکی شده) در مسئلۀ 3797 خواهد آمد. 

 

تعزیر استمناء

 

مسئلۀ 3595:اگر انسان استمناء کند یعنی با دست خود یا چیز دیگری غیر از همسر خود کاری کند که از او منی خارج شود، مرتکب حرام شده و واجب است توبه کند. اگر برای حاکم شرع اثبات شود، استمناء کرده او را تعزیر خواهد کرد و در صورت عدم تمکن او برای ازدواج باید تا حدّ ممکن از بیتالمال مسلمین به وی کمک شود تا ازدواج کند، چون امام علی‏(ع) دربارۀ فردی که به خاطر عدم تمکن ازدواج نکرده و مرتکب چنین گناهی شده بود، این کار را انجام داده است؛ استمناء با یک بار اقرار و یا شهادت دو مرد عادل ثابت می‏شود. 

 

حد قذف (نسبت دادن زنا و لواط به دیگران)

 

مسئلۀ 3596:اگر انسانی عاقل و بالغ با قصد و اختیار به مرد یا زن مسلمانی که او هم عاقل، بالغ، آزاد و عفیف است، نسبت زنا یا لواط بدهد، حاکم شرع او را از روی لباس هشتاد تازیانه متوسط می‏زند؛ ولی اگر نسبت زنا یا لواط ندهد، ولی نسبت ناروای دیگری به او بدهد یا به او اهانتی بکند که موجب اذیت او باشد، مثلاً بگوید ای «پدر سگ»، حد ندارد، ولی با تقاضای او حاکم شرع حق دارد هر قدر که صلاح بداند او را تعزیر کند.

مسئلۀ 3597:اگر دو نفر به همدیگر نسبتِ زنا یا لواط بدهند، حدّ قذف بر آنان اجرا نمی‏شود، ولی هر دو با نظر حاکم شرع تعزیر می‏شوند.

مسئلۀ 3598:قذف با دو راه قابل اثبات است:

1-اقرار شخص نسبت دهنده- قاذف- علیالأحوط اگر اقوی‏ نباشد، دوبار انجام شود.

2-شهادت دو مرد عادل؛ با شهادت زنان چه به‌طور مستقل باشد یا منضمّ به شهادت مردان، اثبات نمی‏شود.

مسئلۀ 3599:اگر قاذف برای اثبات آن چهار شاهد مرد عادل بیاورد یا شخص متّهم، اتّهام را قبول کند یا اینکه تهمت زننده را عفو کند، حدّ قذف جاری نمی‏شود.

مسئلۀ 3600:اگر کسی مورد قذف قرار بگیرد و از قاذف، حقّ خود را استیفا نکند و نسبت دهنده را هم مورد عفو قرار نداده و از دنیا برود، حقّ استیفای حد قذف، به غیر از زن و شوهر و امام‏(ع) به بقیۀ ورثه او منتقل می‏شود.

مسئلۀ 3601:قاذف را باید در شهر بگردانند تا مردم وی را بشناسند و به شهادت وی اعتماد نکنند.

 

حدّ شُرب خمر و دیگر مُسکرات مایع‏

 

مسئلۀ 3602:اگر کسی که عاقل و بالغ است با اختیار و توجّه یکی از اقسام مشروبات الکلی را که مست کننده است بیاشامد- اگرچه خیلی کم باشد و به حدّ مستی ‏نرسد- کیفر و حدّ او هشتاد تازیانه است که با دستور حاکم شرع جامع شرایط بر وی جاری می‏شود و کیفیت اجرای آن به همان نحوی است که در مورد زنا گفته شد.

مسئلۀ 3603:اگر کسی چند بار شراب خورده و حد بر او جاری نشده باشد، مثلاً دوبار اقرار به چند بار شراب خوردن خود بکند یا دو مرد عادل شهادت بر چند بار شراب خوردن وی بدهند، یک حدّ بر او جاری می‏شود، ولی اگر شراب خورده و تازیانه هم خورده باشد و باز هم اقدام به خوردن شراب کند، مجدّداً هشتاد تازیانه به او میزنند و اگر برای بار سوّم تکرار کند، کیفر او اعدام است که حاکم شرع دستور آنرا می‏دهد و کسی که کافر است و در پناه اسلام زندگی می‏کند، اگر از مشروبات الکلی استفاده کند که مست کننده است، در صورتی که به این عمل تظاهر کند، همین حدّ دربارۀ وی جاری خواهد شد.

مسئلۀ 3604:شرب خمر و دیگر چیزهای مست کننده به دو راه ثابت می‏شود:

1-شهادت دو مرد عادل و با شهادت زنان چه به انضمام مردان و چه مستقل، ثابت نمی‏شود.

2-دو مرتبه اقرار، کافی بودن یک مرتبه اقرار جای اشکال است.

مسئلۀ 3605:اگر شرابخوار قبل از اقرار یا قبل از اقامه بینه توبه کند، حد بر وی جاری نمی‏شود و اگر بعد از اقرار توبه کند، امام مسلمین در صورت مصلحت می‏تواند او را عفو کند، ولی اگر بعد از اقامه بینه توبه کند حد از او ساقط نمی‏شود.

مسئلۀ 3606:اگر کسی اقرار کند و تمام شروط اقرار را دارا باشد و سپس انکار کند، به انکار وی ترتیب اثر داده نمی‏شود، مگر آنکه از قرائن و امارات معلوم شود که اقرار قبلی او برای بیان حقایق نبوده است در این صورت حد بر او جاری نمی‏شود.

مسئلۀ 3607:اگر یکی از شهود، شهادت به خوردن خمر و دیگری شهادت به قی کردن آن بدهد، حدّ ثابت می‏شود.